sosyal fobi
Merhaba ben selçuk, benim sorunum sosyal fobi ile ilgili yaklaşık 2 yıldır bu hastalıkla uğraşıyorum, derdim büyük artık sıkıldım bundan, kalabalık ortamlarda terliyorum, kekeliyorum hemen heyecanlanıyorum, herkes bana bakıyo sanıyorum ve rahat olamıyorum. kendimi çok kötü hissediyorum, acaba sadece benmi böleyim diye düşünmeye başladım, buraya yazış nedenim belki benim gibi bu sorunları yaşayan insanlar var mı düşüncesiydi, şimdiden yorum yapan herkese teşekkürler
If you're new here, you may want to subscribe to my RSS feed. Thanks for visiting!
admin on Mart 11th, 2008 | File Under Sosyal Sorunlar | -
Mart 11th, 2008 at 21:05
selçuk öncelikle uzman birinden yardım almanı tavsiye ederim eğer bunu istemiyorsan ayna karşısına geç ve sanki başka biriyle konuşuyormuş gibi davran bu seni biraz daha rahatlatır sonra tarzını biraz değiştir bakalım eminim etkisi olur
Mart 12th, 2008 at 14:33
selçuk bence senin kendine güvenin yok. öncelikle bunu kazanmalsın. kimse senden daha iyi değil. emin ol bundan. sadece değerlerimizin,artılarımızın farkında değiliz. bu bazen hepimize olur. kendimize güvenimizi kaybederiz. bunu geri kazanmanın yoluda yine senden geçer. geriye dön ve başardıklarına bak. bu sana iyi gelecektir. kendine olan güvenini en kısa zamanda kazanman dileğiyle. son bişi daha çaresizseniz çare SİZSİNİZ !!!! HERŞEY GÖNLÜNCE OLSUN…
Mart 12th, 2008 at 15:16
deniz ve çağrı yorumlarınız için teşekkür ederim aslında bu durumu anlatmak çok zor bazen insanlar arasında ne yapacağımı bilmediğim için kendimi küçük düşürüyorum tamam başarılı bir öğrenciyim samimi olduğum arkadaşlarımsa var onlarla iyi zaman geçiriyorum ama ne zaman topluma girsem birden ben olmuyorum sanki değişmek için elimden geleni yapıyorum
Mart 12th, 2008 at 16:03
işte selçuk buda zaten güvensizliğinden bence. iki yıldır var demişsin. belki böle olmanda bişi etkili olmuştur. bide hastalık demişsin. bunu hastalık olarak görürsen daha fena. bu sorunu aslında sen çözebilirsin. sadece istemen yeterli. belki inanmazsın ama bu bazen hepimize olur. bazen kendimizi güvensiz hissederiz bundan dolayıda mutsuz oluruz. seni üzen bu durumdan en kısa zamanda kurtulman dileğiyle arkadaşım…
Mart 13th, 2008 at 08:01
ya deniz baksana derdimi bi arkadaşıma bile açamıyorum görüyorsun gizli saklı soruyorum böyle utanıyorum çümkü hani bazı insanlar vardır kendine güvenle doğar ve yaşar yani bana göre bu hani bi rengi sevmek gibi baştan kendiliğinden oluşan birşey bende yenmeye çalışıyorum hatta bazen yüksek sesle şarkı söylüyorum çağrıda yorumunda yazmıştı aynanın karşısına geçiyorum güvenim gelsin diye ama sanırım öyle çabuk olacak birşey değil….
Mart 13th, 2008 at 10:16
ama selçuk biriyle derdini paylaşmazsan rahatlayamazsın.derdini söylemeyen derman bulamazmış. gerçi sende sanırım buraya anlatarak bir nebzede olsa rahatlamak istemişsin. en azından yenmeye çalıyosun. bi çaba sarf ediyosun. buda bişeydir. şunu bi bilsen gerçekten kimse senden daha iyi değil. değerlerinin farkına bi varsan. herşey güzel olacak eminim. elbetteki çabuk olmaz belki. bu senin isteğinle ve sabrınla orantılı…
Mart 13th, 2008 at 12:46
ne zaman bir topluma girsem saçma sapan birşey yapıyorum ya kekeliyorum yada çok aptalca konuşuyorum o zaman herkes bana gülüyor işte bende bu şekilde küçük düşmektense topluma girmemeyi yeğliyorum benim sorunun nasıl kendime güvenicem
Mart 13th, 2008 at 22:41
daha önce sölemiştim, yine sölüyorum. bu sefer altını çizerek sölüyorum. geriye dön ve başardıklarına bak. onlar sana seni anlatacaktır. emin ol. hayatta hiç bişi insanın kendi başarısı kadar mutlu edemez insanı. bu benim düşüncem ve bana gerçekten iyi geldi. denemeni dilerim.
son bişi şunu unutma SEN DEĞERLSİN VE ÖNEMLİSİN. umarım kendinin farkına varırsın. hoşçakal… veee başarılarr…
Mart 14th, 2008 at 12:57
ya başarılı biri oldum ben hep yani okul hayatım boyunca ailem hep gurur duydu benimle ama ne zaman bir kıza gidip çıkma teklifi etsem benimle alay ettiler işte sen ucubesin gitr konuşmayı öğren falan diye buda benim kendime olan güvenimi iyice kırdı zaten…